Een ontmoetingsplaats voor en door
cliënten, hulpverleners en wetenschappers...
Ieder zijn expertise!

Geen geld, geen zorgen

Gisteren was het loon op.
De maand is nog maar juist begonnen en 't is al gedaan met spelen.
Ik zie vriendinnen met elkaar afspreken, maar zelf kan ik niet mee.
Foto’s van verse sushi verschijnen op Facebook. Ze zijn dus gaan eten in de sushi bar.
Lekker hoor sushi, al heb ik enkel nog maar zelf gemaakte geproefd.
Nog nooit die van de japanner zelf, die is veel te duur.
 
Mee gevraagd word ik niet meer, ik kan toch nooit.
Al is dit maar een smoesje om niet te moeten zeggen dat ik het niet kan betalen.
Ook al gaan ze gezellig bij iemand een film zien, zelfs dat is me te duur. Elke keer wordt er uit gemak een pizza besteld en gaan de foto’s met hun iPhone op Facebook.
Een gsm heb ik wel: zo een nokia 3410 waar je nog 'snake' op kunt spelen. Al weten zij niet wat 'snake' is, laat staan interesse in tonen.
 
Ik ben wel trots om te zeggen dat ik level 286 in 'candy crush' heb. Dat is een gratis spelletje op Facebook.
Het is mijn afleiding om niet naar de foto’s te blijven staren.
Ik zou er graag mee opstaan, of mijn nieuwe nike’s die speciaal besteld zijn uit Amerika showen aan heel de wereld of de tickets voor het nieuwste optreden van Rihanna of of of gewoon iets.
Iets kunnen laten zien dat ik mee kan in hun wereldje.
 
Want hoe leg je uit dat je geen geld hebt, ook al werk je voltijds?
Hoe leg je uit dat elke foto die passeert zoveel pijn doet, zonder hun persoonlijk aan te vallen?
Hoe vertel je aan je medegezellen dat je niets hebt - buiten ondertussen level 297 'candy crush'???

  
Ness

 

De academische werkplaats Jeugdzorg Emmaus maakt deel uit van Emmaus vzw
2018  Academische Werkplaats Jeugdzorg Emmaus - Webdevelopment by IC Solutions